Verlengd weekend naar de Sierra en het regenwoud

Hallo iedereen,

Het is alweer even geleden dat er nog iets nieuws kwam te staan op mijn blog. Er zijn hiervoor 2 redenen:
- Het internet had vorige week een minderen week. Het lukte mij niet om tekst en foto’s op te laden.
- Het lukt mij moeilijk om tijd vrij te maken / te houden om mijn vele ervaringen neer te schrijven. De tijd is hier meer dan gevuld en vliegt ook snel voorbij.
　
Twee weken terug gingen we voor 5 dagen naar de Sierra en het regenwoud.
Woensdagochtend stonden we gepakt en gezakt te wachten op het busje waarmee we onze rondreis zouden doorbrengen. Het was een aangename verschijning toen de bus verscheen in ons straatje. Een busje voor 16personen, terwijl we maar met 11 waren. Enkele zitplaatsen op reserve voor bagage en voor diegene die een dutje wouden doen. De chauffeur van dienst: Guiyseppe. We vertrokken rond 8uur en tegen 13uur deden we een lunchstop. We stopten bij een kerkje: de eerste Katholieke kerk die ooit gebouwd werd in Ecuador. Nadat we hadden gegeten en de eerste souvenirs van deze rondreis hadden gekocht, reden we verder richting de stad Baños. Onderweg nog een tussenstop in Riobamba, een stad waar je, in goede weersomstandigheden, van op 1 punt de toppen van 5 vulkanen kan bewonderen. Helaas was het heel bewolkt, mistig en regenachtig waardoor wij geen van de 5 vulkanen konden vinden. We bezochten dan het centrum van Riobamba: een overdekte markt, het stadsplein en gingen om af te sluiten iets drinken.

 Nog 2 uurtjes in de bus en toen kwamen we aan in Baños.
In Baños deden we een heleboel activiteiten: berg afdalen, lekker gegeten, met een cabine aan een kabel de vallei overvliegen, een prachtige waterval ‘Griete de Cielo’ bezoeken, souvenirs kopen, bezoek aan de plaatselijke dierentuin proeven van het uitgaansleven en een bezoek aan de thermale baden ‘by evening‘. De baden liggen aan de voet van vulkaan, waardoor het warm wel wat warmer is dan in een Belgisch zwembad. De baden zaten al goed vol toen wij onze intrede maakten. Blanke ’chicas’ in bikini … ik moet wel niet zeggen wat de reactie van de Ecuadoriaanse bevolking was. We kozen een eerste bad: warm, maar niet hot. Ik schat zo een 30 graden. Toen we een plaatsje hadden gevonden in het volgepropte bad, kwamen er spontaan enkele Ecuadorianen een praatje doen. Uiteindelijk begaven we ons naar het warmste bad. Vooral veel mensen die aan de rand van het bad zaten, en opvallend weinig mensen die effectief in het bad zaten. Een oudere man gaf ons enkele tips vooral eer we het hete bad (47 graden) betraden: eerst een ijskoude douche, vervolgens in een ijskoude ton en dan pas in het bad. Hothothot!! Mijn lichaam moest zich wel even aanpassen aan het hete water. Maar we hielden vol. Vele zaten ons aan te staren, mij wij bleven toch maar mooi in het water. Deze thermale baden waren zeer ontspannend en je huis werd er zacht van.

Tot voor enkele jaren was dit 1 waterval. Onlangs vond er een aardbeving plaats, waardoor de waterval werd gedeeld in 2.

Vrijdag en Zaterdag reden we verder naar het regenwoud. Ter plekke gingen we op zoeken cabanjas om in te overnachten. (= houten hutjes op palen en een strooien dak). Nadat we onze kamer voor de komende nacht hadden gecheckt, gingen we op pad om het regenwoud echt te verkennen. We deden een wandeling die leidde naar een waterval. In het regenwoud kwamen we allerlei prachtige natuurelementen voor: prachtig! Eenmaal aangekomen bij de waterval deden we onze bikini’s aan en stapten we in het koude, maar verfrissende water. Het gaf een zalig gevoel: de prachtige natuur van het regenwoud om je heen, in combinatie met de verfrissende waterval.

De naam ‘regenwoud’ is niets voor niets gekozen: het begon te regenen, te gieten. De volgende activiteit: een tochte op de Puyo met een boot gemaakt uit een boomstam, werd dan ook snel zeer nat. Het werd een spannende tocht: Nele moest constant water uit de boot scheppen, Heleen hadden we wijsgemaakt dat er krokodillen in de Puyo zaten (en was er nog mee weg ook) en Lore en ik zaten niet acht op ons gemak door de vele bochten en wiebelingen die de boot maakten. Uiteindelijk kwamen we allen terug goed aan wal.
De overnachting in de cabanjas was ook al een heel avontuur op zich. Om jullie een beeld te kunnen schetsen van de situatie: Jommeke die op pad is in het woud en terecht komt bij een plaatselijk stam die woont in houten huisje op palen en een strooien dak. We sliepen met 6 in een klein kamertje, 3 stapelbedden. Het avondmaal was best lekker om klaar gemaakte te zijn in zulke primitieve omstandigheden. Het was al snel pikdonker, dus werd het kampvuur aangestoken. We speelden nog een spel: times up, waardoor heel de avond gevuld was. Uiteindelijk gingen we slapen. Het duurde wel een half uur vooral eer iedereen in het donker in zijn bed was geraakt en zijn muggennet goed had opgesteld. We lagen nog geen kwartier in ons bed, toen ik merkte dat het kampvuur opnieuw was aangewakkerd. Hup, met 3 terug uit ons bed en helemaal naar beneden om het kampvuur te doven. Die nacht heb niet zo denderend geslapen, maar door mijn strategische opstellingen van mijn muggennet, had ik de nacht overleefd zonder 1 beet.

Zaterdag bezochten we nog een apenreservaat en reden we terug naar Baños. Maar de terugweg van het regenwoud naar Baños verliep niet zoals gepland. Ons busje werd tegengehouden door de politie. We dachten dat het een gewone identiteitskaartcontrole was, maar er bleek iets anders niet in orde te zijn. Sinds februari is het hier verplicht om een bepaald document te hebben die de toestemming geeft om personen te vervoeren in andere provincie. Maar dit had de bus en de chauffeur niet op zak. Na een half uur wachten aan de kant van de straat werd beslist dat onze bus in beslag werd genomen door de politie. Er stapte een politieman vooraan in de bus in, en deze begeleide ons tot aan ons hotel. Daar werd de bus leeggehaald en moest de chauffeur vertrekken en ons achterlaten. Daar stonden we dan met al onze bagage in Baños, z’on 8uur rijden van Guayaquil. De busmaatschappij regelden het dat er Zondag een andere bus ons kwam ophalen. Zondag kwam er een gigantische bus de parking van het hotel opgereden. Een bus voor 50 personen, en wij waren maar met 11. Een zeer comfortabele situatie dus. Deze bus bracht ons tot aan een tankstation in de voorstad van Guayquil, waar een andere bus stond te wachten om ons tot aan de casita te brengen. Alle bagage werd weer overgeladen, we waren klaar om te vertrekken … maar dit lukte niet. De motor wou maar niet starten. De chauffeur stak het op feit: ‘ahja, ik had de motor moeten stilleggen om voor jullie de achterdeur te gaan openen’. Na een kwartier proberen kwam de redding in zicht: de garagist. Een meneertje op een fiets. Op de bagagedrager van de fiets stond een houten wijnkrat met daarin zijn materiaal. Dit noemt met een mobiele garagist. De uitrusting zag er niet uit, maar de meneer kreeg gelukkig onze bus terug aan de praat.

Een rondreis met heel wat avontuur (inclusief de bus)!

Puerto Lopez, Isla de la Plata en Montanita

Een volgend weekendje... naar de kust.

Vrijdagochtend gingen we nog snel naar de Rio Centro ( groot shoppingcentrum ) om wat geld af te hangen uit de automaat. Ik ga vaak mee naar de Rio Centro, met 1 grote reden: de heerlijke heladeria = ijssalon. Ook die vrijdagochtend, 10u30 bestelde ik er een hoorntje met de smaak '3 leches' (= een soort dessert van hier, tiramusu-achtig).

Terug aangekomen in de casita maakten we onze rugzak en stapten we in bij taxi Piedro. We reden naar Terminal de Terreste en namen de bus richting de kust, meer bepaald Puerto Lopez. Onderweg kwamen we prachtige landschappen tegen (zie hieronder), maar de busrit duurde langer dan verwacht. We deden een omweg langs de stad Jipijapa waar we nog eens een half uur pauze namen. Sommige busreizigers konden hier niet mee lachen en deden hun beklach. Bijgevolg reed de bus bij het volgende stuk van de rit een heel stuk sneller, om zijn schade in te halen.

Aangekomen in Puerto Lopez gingen we op zoek naar onze hostal die gereserveerd was voor ons. De hostal was dik in orde. Kamer aan de kant van het strand, proper, een douche en toilet en wat niet onbelangrijk is, een goede matras. Nadat we geïnstalleerd waren trokken we langs het strand op zoek naar iets om te eten, maar eerst kwamen we terecht in een cocktailbar'ke op het strand. 7 cocktails in één bestelling waren ze er niet gewoon, het duurde dan ook een half uur voor we onze bestelling kregen en dan was de serveerster er nog één vergeten.

Nadien lekker iets eten, een bezoekje aan een paar artisanale kraampjes en dan terug naar een cocktailbar op het strand. We zaten in strandzetels en bestelden het eerste rondje. Er zat niet echt een cocktail bij die uitblonk, dus besloten we nog een rondje te bestellen. Iedereen nam een verschillende cocktail en we gaven de cocktails rond. Lore en de meisjes van de Kempen keerden terug naar de hostal, maar Heleen, Nele en ik bleven nog even op het strand ronddwalen op zoek naar een party, maar deze vonden we niet echt.

S'Ochtends stonden we vroeg op, onze boot naar het eiland Isla de la Plata vertrok om 9U20. Voor ons vertrek liepen we nog even over het strand, waar zoals elke ochtend de visvangst werd binnengehaald. Zwaardvissen van meer dan 1meter, tonijnen van 5kilo en tal van andere vissen werden er uitgebreid op het strand tentoongesteld. Hieronder zien jullie de visserbootjes die hun vangst aan land brengen.

Het eiland Isla de la Plata is te vergelijken met de wereldbekende Galapagos, maar dan voor arme toeristen die er geen duizend dollar voor over hebben. Een onbewoond eiland, waar prachtige natuur bewaard is gebleven. Enkel met een erkende gids mag je het eiland betreden en een wandeling maken doorheen het park. We zaten iets minder dan 2uur op de boot terwijl de zon aan het stralen was.

Onderstaande foto: Isla de la Plata

Met een gids maakten we wandeling door dit prachtige eiland. Ik vond het zeer jammer, maar de lange wandeling konden we door één of andere reden niet doen. Prachtige natuur, interessante weetjes van onze gids, stralende zon, een vooral de onvergetelijke natuurlandschappen...

Verschillende vogelsoort, waaronder 'de blauwvoetvogels'.

Na de wandeling doorheen het eiland stapten we terug op de boot en vaarden we even verder om te snorkelen. We waren nog geen 2 min. aan het varen, of er kwamen 2 verrassende verschijningen naast onze boot gezwommen: reuzeschildpadden. Totaal onverwachts zwommen deze 2 schilpadden op hun gemak en met heel veel show rond en onder onze boot. Het deed mij onmiddelijk denken aan de film 'finding Nemo', maar het duurde nog even voor ik besefte dat het echt was.

Na het snorkelen klommen we terug de boot op.

Nadat we gewassen waren, namen we de bus naar Montanita: het surf- en uitgaansparadijs van Ecuador. Toen de bus stopte, geloofde ik mijn ogen niet. Zo een omgeving had ik nog nooit eerder gezien. Zo een groot contrast met de anderen delen van Ecuador dat ik al bezocht heb... Overal klonk er muziek, overal liepen mensen in surfoufit, of in uitgaanskledij. We zochten hostal 'Casa Blanca' en boekte 2 kamer. Snel iets eten, een cocktail drinken en we waren klaar om de discotheka's te verkennen. In de eerste discotheka waar we binnen stapten, werden we onthaald als 'the people fron Belgica' Tientallen keren ging dit gedurende de avond door de microfoon. We kregen dan ook elk een shortje van het huis aangeboden. Nele en Lore stonden op een bepaald moment op het podium bij de band die aan het spelen was: een dancebatlle. Ze moesten het opnemen tegen 2 andere Ecuadoriaanse danseressen. Het zit in de Ecuadorianen hun bloed: Lore en Nele maakten geen schijn van kans tegen deze 2 shakebeesten.

Onderstaande foto: in de discotheka --> Het is er niet de gewoonte van een pintje te bestellen, neen je bestelt een tapinstallatie'ken voor jouw eigen tafel. Misschien een ideen voor bij ons?

Straatbeeld Montanita

Zondagmiddag namen Nele en Lore surflessen. Ik was er eerst niet te zot van, maar nadat ik hen aan het werk gezien had, kreeg ik er ook wel zin in. Wie weet keren we nog een terug naar Montanita en dan probeer ik allesinds ook op een surfplank eens recht te staan.

meer blogteksten en foto's...

Hallo,

Aan allen die:
... meer verhalen wil lezen over het Ecuadoriaans leven hier
... meer foto's wil zien over onze uitstappen en stageopdrachten

Kan terecht op de volgende blog:
http://hildebuschgens.wordpress.com/category/hilde-in-ecuador-2012/
Hilde is onze stagebegeleidster van de vzw EslabonSocial.
Bovenaan rechts kan je klikken op 'foto's' en dan kan je verschillende mappen bekijken.

Vele groetjes,
Fiona

Weekenduitstap 2: Cuenca

Mijn tweede weekend is al even achter de rug, maar het verslag hiervan volgt nu pas. Er is hier zoveel te doen, dat ik echt tijd moet maken om een tekst voor mijn blog te schrijven. Dit in combinatie dat ik helemaal geen tekstschrijfstertalent ben, heeft ervoor gezorgd dat mijn teksten enige vertraging hebben. Ik had alvast foto’s opgeladen, zodat jullie al konden zien wat ik zoal gedaan heb.

Het vorige weekend (middelste van de Paasvakantie) gingen we met z’n 4 (enkel de Arteveldestudenten) een weekend naar de stad Cuenca en Ingapirka.
We namen taxi Piedro (Als blank meisje hier een taxi nemen, kan wel eens helemaal anders uitlopen dan verwacht. Wij hebben 2 taxichauffeur waar we zonder schrik en zorgen kunnen instappen.) om van de casita naar Terminal Terrestre te gaan. We vroegen aan Piedro om zijn radio af te stemmen op Ecuadoriaanse hits, waardoor de ambiance voor het weekend al verzekerd was. Eenmaal aangekomen in de busterminal, gingen we op zoek naar het loket om een zitplaatsje te kopen. De busrit duurde wel 4uur, maar de uitzichten waren prachtig. Eerst reden we de stad uit en kwamen we terecht in een omgeving met bananenplantages. Na een uurtje reden we een nationaal park binnen en kwamen we terecht in een stuk prachtige natuur. Bergen, heuvels, watervallen, planten, bomen, vogels en heel veel regen. De temperatuur was dan ook snel gedaald. Na een uur door heen het regenachtige woud te rijden, kwamen we terecht in een andere natuuromgeving. Weilanden met overal kleine beekje die er doorheen sijpelden.

Eindelijk kwamen we aan in het busstation van de stad Cuenca. Hilde had voor ons een hotelletje geboekt ‘La Cigale’ (Een echte aanrader voor iedereen die Cuenca wil bezoeken.). De naam van het hotel wisten we wel, maar het adres was iets anders. We vroegen aan verschillende taxichauffeurs of ze het hotel La Cigale wisten liggen, maar geen van hen had hier een idee van. Ook in onze reisgids stonden geen gegevens hiervan genoteerd. We gingen op zoek doorheen het busstation naar iets/iemand wat ons tot het adres van ons hotel kon leiden, maar tevergeefs. Uiteindelijk kwamen we een internetcafé tegen, en konden we het adres al snel vinden.

Eenmaal aangekomen in ons hotel, aten we een snelle hap en trokken nadien de stad in. We wandelden naar de rivier die doorheen de stad loopt, en kwamen straatmuzikanten, - acrobaten tegen. Ze namen ons mee naar een plein waar op toen een festivalleken aan de gang was. Latijns-Americaanse muziek. Er passeerden enkele groepen, en al gauw was de avond gevuld.

De volgende ochtend gingen we op zoek naar artisanale marktjes en naar wat er in de stad allemaal te bezichtigen was. Een geluk dat ik mijn regenjas in de rugzak had gestoken. Het klimaat in Cuenca is veel frisser dan het klimaat in Guayaquil. Het was wel eens aangenaam om te wandelen met een lange broek en een pulleken. Een graad of 20 kan nog eens goed doen. Het was Paasweekend, en dit was al snel te merken. In de kathedraal was er een mis aan de gang en de kathedraal zat helemaal vol. Later ging er ook een processie doorheen de straten. Verschillende plaatselijke dansgroepen dansten door de straten. De processie eindigde op een plein waar er allerlei eetstandjes waren opgebouwd. Het hoogtepunten van de eetstandjes, was het kraampje waar men cavia’s aan het braadden waren. Op de foto hieronder kan je zien hoe dit gedaan worden. Een stof wordt door het achterste van het beest gestoken en komt er door de mond terug uit. Dit wordt net zoals kip-aan-spit gebraden. Het bleef bij kijken, niemand van ons 4 wou had goesting in deze Ecuadoriaanse specialiteit.

Op de artisanale marktjes maakten we kennis met tal van souvenirs. Ik kocht een paar armbanden, een handtasje en een tafelkleed. (Later zal ik een tafel dus kiezen in functie van het formaat van het tafelkleed.)
Zondagochtend brachten we een bezoek de panamahoedenfabriek en nadien stapten we de bus op richting Ingapirka. Ingapirka is een overblijfsel van een oude Incagemeenschap.

Nadat we de site hadden bezocht gingen we beneden in het dorp op de hoek van een straat staan en wachten tot er een bus richting Guayaquil kwam aangereden. Na enige tijd wachten, kwam de juiste bus eraan. We stapten op, en wat bleek: alle zitplaatsen waren al bezet. Een busrit doorheen de bergen van 4uur al rechtstaand? Een geluk konden we na een half uur al een zetel innemen. Opeens, midden in de bergen stopte de bus. Al snel bleek dat iets was met een band van de bus. Het begon te schemeren en hadden al schrik voor het ergstig. Gelukkig reden we na een kwartiertje al terug verder. Maar het duurde niet lang, of de bus stond weer stil. Het was ondertussen al volledig donker. Er waren wegwerkzaamheden waardoor er geen dubbel verkeer mogelijk was .We moesten wachten tot wanneer de tegenliggers gepasseerd waren, en dan mochten wij weer verder rijden. We liepen hierdoor heel wat vertraging op, maar kwamen na een lange busrit toch weer aan in Guayaquil. We belde één van onze taxi’s op, maar door ons gebrekkig spaans had hij niet goed begrepen waar hij ons moest komen ophalen. Wat bleek dat hij stond te wachten aan de casita, terwijl wij stonden te wachten aan het busstation. We spraken een secrurityman van het busstation aan, zodat hij alles goed en duidelijk kon uitleggen aan onze taxichauffeur via de telefoon. Na 45min. Wachten, konden we de taxi instappen en reden we naar de casita.

Een vermoeiend, maar zeer tof, mooi, plezierig verlengd weekend.

Foto's (oa weekend naar Cuenca en Ingapirka)

enkele foto's

Mijn eerste weekend in Ecuador…

In de weekends staan er uitstapjes op de agenda. Zo kunnen wij het de omgeving van Guayaquil en het land verkennen.

Ons eerste weekend brachten we door op het eiland Isla Puna. Een eiland in het begin van de Stille oceaan. We reden met de auto naar het havendorpjes Posorja om daar in een vissersbootje te stappen. Eerst gingen we op zoek naar dolfijnen. De bootbestuurder wist perfect waar hij ons naar toe moest brengen en al gauw doken er verschillende dolfijnen uit het water. Het was een 15dagen geen regen gevallen, waardoor de dolfijnen sneller naar het oppervlakte kwamen. Dolfijnen in overvloed, zelfs met sprongetjes uit het water. Na een uurtje dolfijnen te beschouwen, vaarden we door naar het eiland Isla Puna.

Isla puna is een eiland waar in het binnenland verschillende kleine dorpjes zijn gevestigd van max. 5O inwoners per dorp. Wij logeerde in houten, strooien hutje op het strand. Er waren geen andere toeristen, dus het eiland leek voor ons alleen te zijn. Nadat we een duik in de zee hadden genomen, besloten Nele, Heleen en ik een strandwandeling te maken. We waren niet van plan een grote, lange wandeling te maken, maar voor we het wisten waren we het binnenland van het eiland al ingelopen. We dachten binnendoor te kunnen doorsteken, zodat we terug aan onze verblijfplaats uitkwamen. Maar helaas verliep niet alles volgens plan. In het binnenland vroegen we de weg aan een paar oudere vrouwtjes, ze dachten ons te kunnen helpen, maar waarschijnlijk hadden ze ons niet goed begrepen. Ze namen ons mee naar hun huis en op het teras kregen we heerlijke watermeloen en meloen uit hun tuintjes. Het werd al snel laat in de namiddag, dus besloten we de weg op eigen houtje terug te zoeken. Uiteindelijk kwamen terug op het strand terecht en konden we genieten van een prachtige zonsondergang. We liepen al joggend terug en kwamen Hilde op de weg tegen. Hilde en de andere 4 meisjes waren al ongerust geworden en hadden aan alle passerende mensen gevraagd of ze geen 3 ‘blonde chicas’ waren tegen gekomen op het eiland.
We namen een douche (= vul een emmer met water uit een waterput; ga samen met de emmer naar een rieten douchecabine; schep meet een fles water uit de emmer; giet het water boven je uit), en nadien konden we onze voeten ons tafel schuiven. De eigenares had een heerlijke maaltijd bereid: rijst met kleine scamie’tjes, een witte visfilet en koude tomaatjes. Heerlijk, de plaatselijke gerecht met streekproducten. ‘S avonds speelden we een gezelschapsspel en staken we een kampvuurtje aan.
De volgende ochtend stond er weer een heerlijk ontbijt op tafel: watermeloen, spiegelei, een bananenbroodje, een gebakken maïskoekje en koffie of tee.
Als ochtendactiviteit trokken we op tocht door het eiland. De mevrouw van ons verblijf en haar kleinkind gidsten ons doorheen het eiland. We zagen prachtige taferelen, palmbomen … en weeral heel veel zon. Eerst gingen we op bezoek bij de overgrootmoeder. Deze vrouw van 90 jaar woonden in een groot huis en had een grote tuin waarin verschillende groente en fruit groeiden. We kregen meloen, kokosmelk, pruimpjes aangeboden.
In onze terugtocht naar het strand, namen we een kortere weg. We liepen over uitgedroogde scampikwekerijen en stonden plots voor een riviertje. De vrouw twijfelde niet, en nam haar kleinkind op de rug en stapt met kleren aan door de rivier. De stond tot onder het oksels in het water maar geraakte aan de overkant. Ik twijfelde ook niet en stond al aan de rand van de rivier. Maar de anderen meisjes zagen dit niet zitten. Ik overtuigden hen door te zeggen dat we geen andere keus hadden en zelf stapte ik door de rivier. De kleren waren nat, maar mijn fototoestel was gelukkig droog gebleven. Eenmaal dat iedereen was overgestapt konden we verder. Op het einde van onze tocht moesten we nog eens door een onderwaterstand terrein. Dit was echt mijn ding, op expeditie, een beetje survival! Tof was dat!
‘S middags nog een heerlijke maaltijd en dan met de boot terug naar Posorja. Toen we ‘s avonds in de casita aankwamen, hadden Henry en de mannen een heerlijke maaltijd voor ons gemaakt: scampi’s, worst, groentje en heerlijke frietjes!
　
Weetjes:
- In Ecuador wordt er geen wc-papier in de wc-pot gesmeten. De leidingen kunnen dit hier niet aan. Al het wc-papier doe je in een vuilbak naast de toilet.
- Ik had van thuis een bus zonnecrème factor 20 meegenomen. Ik heb hier deze week naar de RioCentro geweest om een factor 50.

Vanalles uit de eerste week

Avondactiviteiten
In de casita worden allerlei avondactiviteiten georganiseerd. Van film kijken (Rundskop, Hasta la vista …) tot massagelessen toe. Momenteel verblijft Christel in de casita. Christel is een Vlaamse kinesist die naar Guayaquil is afgereisd om hier haar kennis over te brengen. Ze is gespecialiseerd in allerlei massagetechnieken, en wij mogen hiervan meegenieten. Christel heeft ons al allerlei sessie gegeven: voetmassage, bodymassage, EFT, rugmassage… Je moet je even in onze situatie inbeelden: “s avonds, 21u, 30 graden, al donker buiten … en een massagesessie in openlucht. Genieten.
Deze week had ik last in mijn nek. Ik vroeg Christel om advies en zo kreeg ik een persoonlijk behandeling. De nek zit nu weer helemaal zoals tevoren.
Een andere avondactiviteit was: dans-, zumbasessie. Maria Fernando (mevrouw die tewerk gesteld is in Casita Belga) had haar dvd opgezet, en we konden beginnen. Je moet je inbeelden: een dansles, maar dan bij je thuis. De ene Ecuadoriaanse hit na de andere dansten we de pannen van het dak. Echt tof om te doen. Ik heb besloten om mij deze dvd ook aan te schaffen, zo kan ik dit in België ook nog doen. Sanne en Lien, begin alvast te trainen, want jullie zijn de eerste die uitgenodigd zullen worden voor een danssessie in mijn living!

Donderdag: op pad door de wijk.
Aangezien de start van het schooljaar hier met 2 weken is uitgesteld, concentreren we ons nu voornamelijk op projecties hier in de wijk. Dinsdag: Engelse les voor volwassenen. Donderdag: zwemles. Vrijdag: spelnamiddag voor kinderen. Om onze spelnamiddag bekend te maken, besloten we flyers te maken en deze rond te dragen in de wijk. Al kindjes wouden hun ‘uitnodiging’ om te kunnen deelnemen aan onze spelnamiddag. Tijdens onze wandeling doorheen de wijk kwamen we een sportterreintje tegen dat we nog niet eerder hadden bezocht. Allerlei jongeren (klein en groot) waren er basketbal aan het spelen. We besloten om mee te spelen en al gauw waren er 2 ploegjes gevormd.

Onze geplande projecten in de wijk:
- Spelnamiddag voor jongeren
Aangezien de kinderen hier opeens 2 weken extra vakantie hebben, en ze nauwelijks een bezigheid hebben, besloten wij een spelnamiddag te organiseren. Minstens 1 keer per week zullen we een de kinderen uit de wijk (5 tot 14 jaar) samenbrengen om allerlei toffe dingen te doen: sporten, dansen, spelen, wat educatieve spelen … Komende Vrijdag staat onze eerste spelnamiddag op de agenda. We zijn benieuwd hoeveel kinderen er zullen op af komen. Afhankelijk van het aantal zullen we de komende weken meerdere spelnamiddagen per week organiseren en de groep eventueel opsplitsen per leeftijdsgroepen.
- Engelse les voor volwassenen
Hier in Ecuador spreken er weinig mensen een andere taal buiten het Spaans. De kinderen krijgen op school Engels vanaf hun 6 jaar, maar vele volwassenen kunnen nauwelijks een woord Engels praten. Aangezien de vraag naar Engelse les hier hoog is, besloten we elke Dinsdag (17u - 19u) Engelse les te geven aan volwassenen. We brachten infobriefjes naar het dispensarium (een ziekenhuis van EslaBonSocial waar mensen gratis naar de dokter, tandarts of gynaecoloog kunnen gaan). De info was nog maar 1 dag verspreid in het dispensarium, of de mensen uit de wijk spraken er ons al over aan.
- Zwemlessen
Op Donderdag geven we 2 zwemlessen waar telkens 5 kindjes kunnen aan deelnemen. In Ecuador kunnen weinig mensen en kinderen zwemmen. Vaak wordt hier verkoeling opgezocht in het water, waardoor het niet onbelangrijk is dat mensen en kinderen kunnen zwemmen. Het zwembad in de casita in ongeveer 15m lang, waardoor we geen grote aantallen kinderen kunnen laten deelnemen aan de zwemlessen. We hopen dat de 10 kindjes binnen een 6-tal weken op eigen houtje een rondje in het zwembad kunnen zwemmen.

Vrijdag: mee met de Kempense meisjes.
 Momenteel verblijven hier ook 3 studenten uit de Kempen: 2 kleuterjuffen en 1 juf lager onderwijs. Deze meisjes zijn al bijna een maand in Ecuador en hebben hier al heel wat verwezenlijkt. Ze deden in België grote geldinzamelactie, waarmee ze hier kunnen helpen bij de wederopbouw van schooltjes. Wij (4 studenten) van Arteveldehogeschool besloten om een dagje mee te gaan en te helpen bij allerlei taakjes. We namen met ons 7 de bus en na een klein uurtje kwamen we toe in de wijk. In het begin van de wijk leek alles nog dik in orde te zijn. Maar naarmate we verder in de wijk gingen, de richting van de schooltjes, werd de armoede groter en groter. We stonden voor het eerst in een sloppenwijk. Klein huisje stonden naast elkaar op palen in het water gebouwd. Vele kinderen liepen op straat en staarden ons aan. Ik stond versteld van de huis die op palen in het water stonden. Maar we waren er gekomen om te helpen in de schooltjes, dus gingen aan het werk. Stoelen afwassen, puzzelens sorteren, … een verven. Ik koos voor het laatste. Eerst een muur binnen verven en nadien de buitengevel een tweede laag geven. Verven op zich is niets bijzonder. Maar verven bij een temperatuur van bijna 40 graden is net iets anderen. Het zweet droop van mijn gezicht, het was bakken in de orde.

Er zijn hier deze week 2 vrouwen uit de wijk op proef om te helpen bij het wassen en het kuisen van de casita. In de living hangt er een hangmat en opeens begon de hangmat te wibbelen en hoorden we geween. We gingen kijken en bleek er een baby in te liggen. Een van de vrouwen had haar kindje meegebracht en te slapen gelegd in de hangmat.