Eerste dagen in Ecuador

Bezoek aan de stad Guayaquil (Zondagmiddag):

Een bezoek aan de stad Guayaquil, begint bij de busrit er naar toe. Je gaat op de hoek van de grote straat net buiten de wijk staan, en wacht tot jouw bus eraan komt. Je steekt je jouw hand op en loopt naar de bus toe wanneer hij nog aan het rijden is. Je springt er op, en hopelijk ben je mee. Alle zitplaatsen waren bezet dus moesten we rechtstaan. Ecuadorianen zijn aan de kleine kant, waardoor de bus niet hoog genoeg was voor mij om recht te staan. Eenmaal aangekomen in de stad, waren wij de kijk-attractie. Zeker ik, want niemand is even groot of groter dan mij. Voor de plaatselijke bevolking is het een eer om goedendag te zeggen tegen een blank persoon.

Voor de eerste avond, zijn we gaan eten in een plaatselijk restaurantje. Er was geen kaart, en veel keuze in gerechten was er ook niet. We namen de specialiteit: rijst met bonen in een bruine saus, een bordje met wortelen, koude pasta en een onbekende groente en dan een schotel met vlees (rund, varken, kip, worst) en scampi’s. Het was eetbaar en nog lekker, maar de volgende keer kiezen we misschien toch voor een andere.

Maandagochtend: bezoek aan de mogelijke stagescholen. Momenteel loopt de grote vakantie hier op zijn einde, de inschrijvingen zijn volop bezig. In de bureau van de ‘directeur’ werden we ontvangen. Een tiental leerkrachten zaten in het kleine lokaaltje, iedereen was benieuwd naar ‘de blanke meisjes’. Ze waren dolenthousiast en hadden al bang dat we voor een andere stageschool zouden kiezen.

 Dinsdagochtend: opnieuw naar de stagescholen.
We waren al meer dan een uur van alles aan het afspreken met de leerkrachten toen ons plots het volgende werd verteld: De school begint dit jaar 2 weken later dan normaal. Het regenseizoen dit jaar, is extreem nat, waardoor het 2 weken langer vakantie blijft.’. Jaja, ons lesgeven wordt met 2 weken uitgesteld. Na deze 2 weken is er dan eerst nog een herhalingweek omdat het het begin van het nieuwe schooljaar is. (Zoals bij ons: 1 september)
Wel tof nieuws, zo hebben we de komende weken meer tijd om van alles te bezoeken en de projecten in de wijk op te starten.,
Op de andere stageschool was het net infomoment voor de ouders. De directrice liet een versterker en microfoon plaatsen in het midden van de speelplaats. We vroeger wat ze ging doen, maar het werd ons al snel duidelijk. De directrice begon te ratelen, ze verwelkomde alle ouders en kinderen. Nadien begon ze over de ‘chicas de Belgica’. Alle ouders keken ons plots aan en begonnen te applaudisseren. De directrice had allerlei complimentjes verteld over ons, en heeft ons nog niet aan het werk gezien.
　

Enkele weetjes:
- ‘s ochtends en ‘s avonds is het hier eind de 20 graden, overdag is het gemiddeld 35 graden.
- Op de bussen worden plaatselijke mee-zing-songs gespeeld à is heel wat aangenamer dan bij ons.
- De lavabo op onze kamer is gemaakt op hoogte van een ecuadoriaan à bij het tandenpoetsen schoot er iets in mijn nek. Hopelijk schiet het er even plots uit dan dat het erin schoot.
-We zijn in de casita met meer dan 10 die op het internet eens willen, het is een afwisseling van wie op het internet kan.
- Doordat het internet hier niet zo makkelijk is, is het moeilijk om foto’s op te laden op mijn blog. Het duurt lang voor een foto is opgeladen. Op mijn facebook staan er al een paar foto’s, hier gaat dit veel sneller.
- Mijn excuses voor spellingsfouten in mijn berichten.
　

Hallo iedereen,

Rond 8uur steeg de vlieger in Zaventem richting Madrid op. We stonden te wachten om in te checken in de gate, toen mijn naam werd afgeroepen. Ze hadden een verdacht pakketje gezien. Ik mocht in een kamertje mijn valies openen en zoeken naar het pakketje: een pot krijtbordverf. Het werd nakeken of het ontvlambaar was, maar gelukkig was het op basis van water gemaakt. Alles terug in de valies, en ik zei nog eens uitdrukkelijk dat ze konden zien dat er zeker op de vlieger nog werd gezet.
Een kort vluchtje dat om was voor we het wisten. Eenmaal in Madrid aangekomen, begon onze wandeling naar de de volgende gate. Na 25min, kwamen we aan. We hadden ons een vliegtuig voorgesteld zoals in de filmpjes: veel beenruimte, vriendelijke stewardessen, persoonlijk tv’tje, … Maar het bleek allemaal wat krap uit te vallen. Ondanks dit feit verliep de vlucht wel goed. Verschillende maaltijden, Spaanse muziek, vele turbulentiezones, en Nele die 7 zakjes vulden. Normaal zou het vliegtuig eerst een landing maken in Quito (de hoofdstad), maar omdat het er te slecht weer was, vlogen we rechtstreeks naar Guayaquil. We kwamen rond 19u aan (= belgische tijd: 1u ’s nachts), bijna 2 uur te vroeg aan, dus Hilde stond ons nog niet op te wachten. Uiteindelijk waren Hilde en de 3meisje uit de Kempen ons halen.

Eerst indruk in Ecuador: fantastisch!
Het buitenkomen was wel drukkend, net een grote sauna!
We stapten in de Jeep, en reden naar Casita Belga. De rit, een heel avontuur. Er staan verschillende rijstroken gestekent op de straat, maar iedereen heeft een eigen rijstrook. Pinkers worden er niet gebruik en inhalen mag zowel van links als van rechts. Het was rijden om het te hebben, zoals ze bij ons zeggen. Van grote gebouwen, tot sloppenwijkhuisje, speelparken, rivieren, vele restaurantjes.Ongelofelijk!

Bij het binnen rijden van onze wijk, hing er een zeer aangename, ontspannen sfeer. Het was dan rond 22u, en iedereen was samengekomen om te eten. De geur van barbecue hier rond, we waren al verlekkerd.
In de casita hadden we 4 kamer ter onze beschikking. We kozen ervoor om elk apart een kamer te nemen. Eigenlijk een beetje zoals in een hotel: groot bed (op formaat voor Ecuadorianen wel), en een badkamer. Nadat we nog een kleine hap hadden gegeten, besloten we om het zwembad in te duiken. We hadden een vermoeiende dag, dus genoten nog even in het bubbelbad.

De volgende ochtend:
…. Een warme nacht. Ik sliep 6 uurtjes. Om 6uur werd ik wakker: dorst, sauna, tropische vogelgeluiden… Ik besloot om op te staan en mijn valies verder uit te pakken. Ondertussen bleken Lore en Heleen ook al wakker te zijn en zij besloten een duik in het zwembad te nemen. Mijn valies raakte leeg, de kasten en kamer gevuld.

Wat staat er vandaag op het programma? Eerst gaan we inkopen doen in de grote supermarkt, nadien verkenning van de stad Guayaquil en nadien blijken er hier massagesessie gegeven te worden door een Belgische vrouw die hier ‘massage- en relaxatietherapieën’ komt geven.

Maandag gaan we verschillende schooltjes bezoeken, zodat we kunnen bekijken wat we hier voor onze stage kunnen doen. Het komt er op neer: we kiezen en plannen alles zelf. Projectjes op school, lesgeven, projecten in de wijk… alles kan.

Even ter verduidelijking:
Hier is het momenteel 8uur in de ochtend, terwijl het bij jullie 15uur is. Er zit momenteel 7uur verschil op. In Ecuador is het 7uur vroeger dan het uur op dat ogenblik in Belië.

Nadat we vandaag de stad en de wijk hebben verkent, plaats ik een paar foto's.
Vele groetjes,
Fiona

Op stage in Guayquil

Hallo,

Zaterdag 24 maart 2012 vertrek ik voor 2 maand naar Ecuador, meer bepaald Guayaquil.
Deze buitenlandse stage is een onderdeel van mijn opleiding. Wat ik er specifiek ga doen ivm stage, is nog een beetje vaag. Muzieklessen geven, helpen in schooltjes, straatkinderen ... en nog veel meer.

Samen met 3 andere studenten van Arteveldehogeschool stap ik op de vlieger richting het warme, maar soms nog regenachtige (momenteel nog regenseizoen) Ecuador. Onze stage wordt mede georganiseerd door de vzw site Eslabon Social. Deze vzw heeft allerlei projecten: schooltjes in sloppenwijken, landbouw, medisch centrum ...
Interesse in onze verblijfplaats? site Casita Belga zeker de moeite waard om een kijkje te nemen, we zullen er niets tekort komen! Dit gastenverblijf is gelegen in een buitenwijk van Guayaquil.
Hier verblijven momenteel nog 3 andere studenten uit de Kempen. En ook Hilde, onze contactpersoon voor de stage, heeft haar verblijfplaats hier. Zoveel mensen, vervelen zal er niet inzitten (en anders een frisse duik in het zwembad op de binnenkoer)!

Ik hoop hier geregeld een bericht achter te kunnen laten, zodanig jullie mijn avontuur wat kunnen volgen. Hou je vooral niet in wanneer je eens een reactie wilt plaatsen!

Tot de volgende,
Fiona