Voorlaatse weekend in Ecuador

Vorig weekend trokken we er voor de laatste keer met iedereen op uit. We stapten het busje van John in, en waren vertrokken...

Landschapsfoto's van onderweg:

Op een bepaald ogenblik waren we even uit de bus gestapt om te kunnen genieten van het prachtige landschap. Al gauw kwam er van bovenop de heuvel een gezin aangelopen.

Bij een stop voor een bezoek aan een plaatselijk marktje konden we dit kleurenspel beschouwen.

Een adembenemende ravijn, ideaal moment voor een fotoshoot.

Het kratermeer van Quilatoa. Dit zal hoogstwaarschijnlijk het natuurtafereel worden van dit Ecuadoriaans avontuur. We daalden dit te voet af, en keerden met paarden terug naar boven.

Ik, de begeleidster van mijn paard en de pechvogel van de rit:

Zondagochtend gingen we op bezoek bij een roodharige indianenstam. We kregen eerst een rondleiding op hun terrein (wat op 2 jaar tijd helemaal toeristisch is geworden), nadien een concertje op hun traditionele instrumenten en tenslotte een bezoekje aan hun 'mercado artisanal'.

Mijn laatste week van het Ecuadoriaanse avontuur gaat van start. Tot donderdag lopen de stageopdrachten, nadien hebben we nog enkele dagen om van het Ecuadoriaanse leven genieten.

Sfeerbeelden stage

Vorige week was het qua stageopdrachten druk. Een combinatie van: de warmte, de Spaanse taal en leerlingen met weinig tot geen discipline. Dit zorgde ervoor dat ik na donderdagavond content was dat ik op mijn gemak een cocktail kon drinken. Een geluk dat de vaak wel hilarische lessen mij massa's energie geven.
Hieronder enkele sfeerbeelden over het lesgeven van afgelopen week.

Tijdens de speeltijd werd er touwtje gesprongen, hoofdzakelijk door jongens.

Dit kon ik niet van op afstand blijven staan te bekijken...

Een les muzikale opvoeding in 'la escuela'. Check de rechterbovenhoek van het bord: 'los convenios'.

Dit is het afsprakenblad dat ik elke les aan het bord hang: 1. Silencio (= stilte); 2. estar sentado (= blijven zitten); 3. el dedo (= vinger in de lucht).

Ochtendformatie om 7u15 (voor de start van de nieuwe schooldag) op 'la escuela'.

Het 5e basico... opeengestapeld in het klaslokaal.

Alex uit het 1ste basico (= 4jaar), een schattig vriendje van mij. Ideaal formaat om in de valies te krijgen.

Op de bureau van Patricia... de directeur van 'la escuela'.

Kustweekend

Vrijdag vertrokken we met het busje en John (buschauffeur) richting de kust. Een kort, bondig verslagje.

Onderweg kwamen we vele prachtige taferelen tegen. Deze foto vindt ik zeer mooi, wetende dat het getrokken is uit een rijdende auto. Dit is een katoenboom.

We gingen met een bootje (max 5personen) door mangroven. Een adembenemende ervaring: ogen kwamen tekort en jammer dat ik het geluid van de vele dieren niet kon opnemen.

De rand van de mangroven waar honderden vogels rondvlogen en zaten in bomen.

Een weekendje aan de kust? Daar hoort natuurlijk een strandwandeling bij. Zaterdagavond gingen we op pad en konden genieten van een prachtige zonsondergang.

Zondagvoormiddag gingen enkele studenten surfen, maar ik vond het te riskant. Nadat ik de plaatselijke winkeltjes had bezocht en souvenirs voor de KSJ-leiding had ingeslaan, ging ik opnieuw op verkenning op het strand.

Bij mijn verkenningswandeling zocht ik enkele unieke schelpen, dit is mijn collectie:

Weinig tekst en veel foto's. Nu het internet eens werkte, moest ik er wel gebruik van maken dat ik eindelijk nog eens wat foto's kon opladen.

Groetjes en tot de volgende!

Stageopdrachten

Door de vele verslagen van de weekenduitstappen, vragen jullie zich waarschijnlijk af ‘Doet die daar eigenlijk nog iets voor haar stage ook?’.

Daarom het volgende: een omschrijving van mijn stageopdracht.

Op maandag geven we Engelse les in de casita (17u - 19u). Oorspronkelijk was dit enkel voor volwassenen, maar ondertussen hebben we er een groep van kinderen bij omdat de opkomst van de volwassenen maar zwak was. Nochtans, bij de inschrijvingen waren de 25 plaatsen op 1 dag volzet, maar vele zijn nooit komen opdagen.

Dinsdag geven we les in ’el colego’. Dit is te vergelijken met een secundaire school van bij ons. Het start om 13u15 en eindigt, 7 lesuren van 40min later, om 18u35. In ‘el colego geven we les per 2. Dit omdat we de Spaanse les niet perfect beheersen en op deze manier elkaar kunnen bijstaan waar nodig. Ik geef het eerste lesuur Muzikale Opvoeding (samen met Nele). De leerkracht MO is vrij goed, hij volgt zelf een handboek. Het tweede en derde lesuur geef ik Lichamelijke Opvoeding (met Lore). En om af te sluiten geef ik nog 2 lesuren Engels. Het Engels is hier echt basis. Tijdens de observatie zagen we verschillende fouten aan het bord komen, maar de leerkracht wist zelf niet beter. De leerlingen kwamen toen al naar ons om uitleg te vragen.

Woensdag is het vroeg opstaan want om 7u15 begint ‘la escuela’. We staan om 6u op, om 6u30 vertrekken we naar de rand van de wijk om daar een bus te nemen. ‘La esculaap’ is te vergelijken met het lager onderwijs in België. Er is een kleuterklasje voor de 3-jarigen en nadien volgen de 7 leerjaren. In het 1^ste leerjaar zitten kindjes van 4 jaar. Eigenlijk is dit niet te vergelijken met het eerste leerjaar van bij ons, maar met een kleuterklasje. Woensdag geef ik in la escuela 6 lesuren Muzikale Opvoeding met Lore.

In de namiddag staat er onze spelnamiddag op het programma. Kinderen tussen en 5 en 14 jaar (Maar dit kan ook anders, zo hadden we eens enkel 3 en 4-jarigen ). De spelnamiddag kan je best vergelijken met de KSJ op Zondagmiddag. We steken een spel in elkaar (Olympische spelen, de verloren schat, het werelddelenspel, etc.) waaraan steeds een verhaal in terug te vinden is. Voor de spelnamiddag van start kan gaan, moeten we steeds op wandeling doorheen de wijk. Dit om de kinderen op te trommelen en hen te laten weten dat er een spelnamiddag is (ook al is dit elke week op Woensdag van 16u - 18u).

Donderdag moeten we terug vroeg opstaan, want om 7u15 staan we weer paraat op ‘la escuela’. Ditmaal niet voor Muzikale Opvoeding te geven, maar wel voor 6 lessen Lichamelijke Opvoeding. Een overdekte turnzaal is er niet. De binnenkoer van de school dient plaats als LO-ruimte. Ik kan jullie zeggen: wanneer de zon hier schijnt, is het best bakken om dan LO te geven.

Donderdagmiddag staan onze laatste stageopdrachten van de week op de agenda: zwemlessen. In het zwembad van de casita geven we 3 lesuren (16u - 19u) telkens aan 5 kinderen zwemles.

Nadat we tussendoor alle voorbereidingen hebben getroffen en ook de vele stagedocumenten voor Arteveldehogeschool in orde hebben gebracht, zijn we klaar met de stageopdrachten voor die week.

Dan kunnen we weer genieten van de volgende weekenduitstap!

weekoverzicht week 6

Maandag:
- Uitslapen om te kunnen bekomen van het weekend.
- Voorbereiden Engelse les.
- Stagedocumenten voor Arteveldehogeschool in orde brengen.
- s’ Avonds gaan eten in het winkelcentrum ‘Rio Centro.

Dinsdag 1 mei (ook hier is dit een feestdag en hoefden wij dus niet naar school)(normaal geven we les van 13u15 tot 18u35 op het colegio= secundaire school):
- Daguitstap gemaakt naar een project van de vzw EslabonSocial.
- We bezochten een bananen- en cacaoplantage.
- We proefden de vruchtjes in een cacaovrucht.
- We zagen een rijsttelmachine. Mensen uit het dorp kwamen langs om hun zak(ken) rijst te laten pellen.

Woensdag:
- 6uoo: Wekker gaat af.
- 6u30: We vertrekken naar de uitgang van de wijk om er een bus te nemen.
- 7u15: Het eerste lesuur begint à 6 lesuren muzikale opvoeding.
- 12u35: school is gedaan
- Spelnamiddag met de kinderen en jongeren uit de wijk (wegens te weinig volk trokken we naar het basketbal/voetbalpleintje en speelden we enkele wedstrijdjes.

Donderdag:
- 7u15 tot 12u35 à 6 lesuren lichamelijke opvoeding gegeven.
- In de namiddag is het zwemles. We geven 3 lessen van 1 uur (16u - 19u). Per les zijn er maximum 5 kindjes.
- s’ Avonds trekken we naar de Malecon (= zoals de dijk aan de kust in België) om er uit te gaan eten. Griet en Wim (familie van een andere studente vertrekken Vrijdag terug naar België, en dit wordt ‘gevierd’).

Vrijdag:
- stagedocumenten voor Artevelde in orde brengen.
- En dan, zoals elk weekend…
- We vertrekken op weekend!
- Ditmaal naar de kust.
　
Tot na het weekend!

Weekenduitstap Piñas en Zaruma + algemene weetjes...

Straks vertrekken we alweer op weekend, en het verslag van vorige week is nog niet gepost geweest op mijn blog. Ik geef jullie een korte, maar krachtige samenvatting van onze vorige weekenduitstap:

- Vrijdag 13u30, het busje (zoals Bartel zijn camionette) komt eindelijk aan, 1u15 min te laat.
- We 5uur rijden, prachtige natuur gezien te hebben, komen we aan in Piñas. Het hotel zoeken (ik sliep in een balzaal) en daarna gezellig iets gaan eten.
- Zaterdagochtend gingen we op zoek naar het collibripark, maar jammer genoeg vonden we de ingang niet. We maakten we een prachtige busrit/wandeling doorheen de natuur.
- In de namiddag reden we door tot in Zaruma, gelegen in ‘la provincia de El Oro’. Een dorpje met een westernstijl.
- We bezochten een goudmijn.
- Ik zag de plaatselijke brandweerkazerne, zocht ‘un bombero’ en zei tegen hem: ‘Buenas tardes señor, En Belgica, soy una bombera. Es possible una visitar?’. à Resultaat: een begeleide kennismaking met de kazerne en brandweermannen, een ruime fotoshoot en een groepsfoto met ons allen en de brandweerploeg.
- Ik at een heerlijk stuk chocolade taart.
- s’ Avonds ‘tortilla scampi’ gegeten, maar dit is mij misvallen. Ik ben die avond niet meer mee op pad gegaan. De anderen bezochten de plaatselijke discotheek en belandden nadien in een feestzaal op een traditioneel 15-jarige party.
- Zondag gingen we opnieuw op zoek naar het niet gevonden collibripark. Deze keer vonden we het wel, maar toen bleek het gesloten te zijn wegens grote onderhoudswerken.
- We reden naar Santa Rosa, op zoek naar een waterval. (Ik zag er een afbeelding van staan in een toeristische gids, dus gingen wij en John (chauffeur) op zoek.
- We klauterden over de rosten en beklommen de waterval van beneden naar boven.
- Eenmaal boven aangekomen werden we onthaald door Ecuadoriaanse bevolking die wekelijks hun Zondag doorbrengen aan de waterval. We kregen ter-plekke-gemaakte krab voorgeschoteld, heerlijk.

Algemene weetjes:
- We zaten een weekje zonder internet. Blijkbaar waren de internetkabel in de wijk gestolen door koperdieven.
- Ik kreeg massa energie door te skypen met Lien en Sanne à merci!
- Ik vrees dat ik met overgewicht terug naar huis zal komen (voor alle duidelijkheid, dit heeft betrekking op de valies.).
- Krijgt stilaan genoeg aan de massa stagedocumenten die we voor Arteveldehogeschool in orde moeten krijgen.
- De natuur en landschappen zijn hier adembenemend! Het is hier prachig.
- Onze was wordt hier in de casita gedaan.
- De was wordt hier in de casita gedaan. Na de 2 niet-meer-terug-gekregen onderbroeken, heb ik nu ook al 2 T-shirten die niet-meer-aan-te-doen-zijn. Ik vrees dat het krimpen veroorzaakt werd door de droogkas. (momenteel was ik wekelijks onderbroeken en ander delicaat materiaal met de hand).
- Ik heb hier een toekomstplan opgesteld, maar geraak er niet veel verder mee…
- Help!!!!!!!!!!!!! Ik mag er niet aan denken binnen hoeveel weken, dagen we de vlieger al terug op moeten richting België.

Verlengd weekend naar de Sierra en het regenwoud

Hallo iedereen,

Het is alweer even geleden dat er nog iets nieuws kwam te staan op mijn blog. Er zijn hiervoor 2 redenen:
- Het internet had vorige week een minderen week. Het lukte mij niet om tekst en foto’s op te laden.
- Het lukt mij moeilijk om tijd vrij te maken / te houden om mijn vele ervaringen neer te schrijven. De tijd is hier meer dan gevuld en vliegt ook snel voorbij.
　
Twee weken terug gingen we voor 5 dagen naar de Sierra en het regenwoud.
Woensdagochtend stonden we gepakt en gezakt te wachten op het busje waarmee we onze rondreis zouden doorbrengen. Het was een aangename verschijning toen de bus verscheen in ons straatje. Een busje voor 16personen, terwijl we maar met 11 waren. Enkele zitplaatsen op reserve voor bagage en voor diegene die een dutje wouden doen. De chauffeur van dienst: Guiyseppe. We vertrokken rond 8uur en tegen 13uur deden we een lunchstop. We stopten bij een kerkje: de eerste Katholieke kerk die ooit gebouwd werd in Ecuador. Nadat we hadden gegeten en de eerste souvenirs van deze rondreis hadden gekocht, reden we verder richting de stad Baños. Onderweg nog een tussenstop in Riobamba, een stad waar je, in goede weersomstandigheden, van op 1 punt de toppen van 5 vulkanen kan bewonderen. Helaas was het heel bewolkt, mistig en regenachtig waardoor wij geen van de 5 vulkanen konden vinden. We bezochten dan het centrum van Riobamba: een overdekte markt, het stadsplein en gingen om af te sluiten iets drinken.

 Nog 2 uurtjes in de bus en toen kwamen we aan in Baños.
In Baños deden we een heleboel activiteiten: berg afdalen, lekker gegeten, met een cabine aan een kabel de vallei overvliegen, een prachtige waterval ‘Griete de Cielo’ bezoeken, souvenirs kopen, bezoek aan de plaatselijke dierentuin proeven van het uitgaansleven en een bezoek aan de thermale baden ‘by evening‘. De baden liggen aan de voet van vulkaan, waardoor het warm wel wat warmer is dan in een Belgisch zwembad. De baden zaten al goed vol toen wij onze intrede maakten. Blanke ’chicas’ in bikini … ik moet wel niet zeggen wat de reactie van de Ecuadoriaanse bevolking was. We kozen een eerste bad: warm, maar niet hot. Ik schat zo een 30 graden. Toen we een plaatsje hadden gevonden in het volgepropte bad, kwamen er spontaan enkele Ecuadorianen een praatje doen. Uiteindelijk begaven we ons naar het warmste bad. Vooral veel mensen die aan de rand van het bad zaten, en opvallend weinig mensen die effectief in het bad zaten. Een oudere man gaf ons enkele tips vooral eer we het hete bad (47 graden) betraden: eerst een ijskoude douche, vervolgens in een ijskoude ton en dan pas in het bad. Hothothot!! Mijn lichaam moest zich wel even aanpassen aan het hete water. Maar we hielden vol. Vele zaten ons aan te staren, mij wij bleven toch maar mooi in het water. Deze thermale baden waren zeer ontspannend en je huis werd er zacht van.

Tot voor enkele jaren was dit 1 waterval. Onlangs vond er een aardbeving plaats, waardoor de waterval werd gedeeld in 2.

Vrijdag en Zaterdag reden we verder naar het regenwoud. Ter plekke gingen we op zoeken cabanjas om in te overnachten. (= houten hutjes op palen en een strooien dak). Nadat we onze kamer voor de komende nacht hadden gecheckt, gingen we op pad om het regenwoud echt te verkennen. We deden een wandeling die leidde naar een waterval. In het regenwoud kwamen we allerlei prachtige natuurelementen voor: prachtig! Eenmaal aangekomen bij de waterval deden we onze bikini’s aan en stapten we in het koude, maar verfrissende water. Het gaf een zalig gevoel: de prachtige natuur van het regenwoud om je heen, in combinatie met de verfrissende waterval.

De naam ‘regenwoud’ is niets voor niets gekozen: het begon te regenen, te gieten. De volgende activiteit: een tochte op de Puyo met een boot gemaakt uit een boomstam, werd dan ook snel zeer nat. Het werd een spannende tocht: Nele moest constant water uit de boot scheppen, Heleen hadden we wijsgemaakt dat er krokodillen in de Puyo zaten (en was er nog mee weg ook) en Lore en ik zaten niet acht op ons gemak door de vele bochten en wiebelingen die de boot maakten. Uiteindelijk kwamen we allen terug goed aan wal.
De overnachting in de cabanjas was ook al een heel avontuur op zich. Om jullie een beeld te kunnen schetsen van de situatie: Jommeke die op pad is in het woud en terecht komt bij een plaatselijk stam die woont in houten huisje op palen en een strooien dak. We sliepen met 6 in een klein kamertje, 3 stapelbedden. Het avondmaal was best lekker om klaar gemaakte te zijn in zulke primitieve omstandigheden. Het was al snel pikdonker, dus werd het kampvuur aangestoken. We speelden nog een spel: times up, waardoor heel de avond gevuld was. Uiteindelijk gingen we slapen. Het duurde wel een half uur vooral eer iedereen in het donker in zijn bed was geraakt en zijn muggennet goed had opgesteld. We lagen nog geen kwartier in ons bed, toen ik merkte dat het kampvuur opnieuw was aangewakkerd. Hup, met 3 terug uit ons bed en helemaal naar beneden om het kampvuur te doven. Die nacht heb niet zo denderend geslapen, maar door mijn strategische opstellingen van mijn muggennet, had ik de nacht overleefd zonder 1 beet.

Zaterdag bezochten we nog een apenreservaat en reden we terug naar Baños. Maar de terugweg van het regenwoud naar Baños verliep niet zoals gepland. Ons busje werd tegengehouden door de politie. We dachten dat het een gewone identiteitskaartcontrole was, maar er bleek iets anders niet in orde te zijn. Sinds februari is het hier verplicht om een bepaald document te hebben die de toestemming geeft om personen te vervoeren in andere provincie. Maar dit had de bus en de chauffeur niet op zak. Na een half uur wachten aan de kant van de straat werd beslist dat onze bus in beslag werd genomen door de politie. Er stapte een politieman vooraan in de bus in, en deze begeleide ons tot aan ons hotel. Daar werd de bus leeggehaald en moest de chauffeur vertrekken en ons achterlaten. Daar stonden we dan met al onze bagage in Baños, z’on 8uur rijden van Guayaquil. De busmaatschappij regelden het dat er Zondag een andere bus ons kwam ophalen. Zondag kwam er een gigantische bus de parking van het hotel opgereden. Een bus voor 50 personen, en wij waren maar met 11. Een zeer comfortabele situatie dus. Deze bus bracht ons tot aan een tankstation in de voorstad van Guayquil, waar een andere bus stond te wachten om ons tot aan de casita te brengen. Alle bagage werd weer overgeladen, we waren klaar om te vertrekken … maar dit lukte niet. De motor wou maar niet starten. De chauffeur stak het op feit: ‘ahja, ik had de motor moeten stilleggen om voor jullie de achterdeur te gaan openen’. Na een kwartier proberen kwam de redding in zicht: de garagist. Een meneertje op een fiets. Op de bagagedrager van de fiets stond een houten wijnkrat met daarin zijn materiaal. Dit noemt met een mobiele garagist. De uitrusting zag er niet uit, maar de meneer kreeg gelukkig onze bus terug aan de praat.

Een rondreis met heel wat avontuur (inclusief de bus)!

Puerto Lopez, Isla de la Plata en Montanita

Een volgend weekendje... naar de kust.

Vrijdagochtend gingen we nog snel naar de Rio Centro ( groot shoppingcentrum ) om wat geld af te hangen uit de automaat. Ik ga vaak mee naar de Rio Centro, met 1 grote reden: de heerlijke heladeria = ijssalon. Ook die vrijdagochtend, 10u30 bestelde ik er een hoorntje met de smaak '3 leches' (= een soort dessert van hier, tiramusu-achtig).

Terug aangekomen in de casita maakten we onze rugzak en stapten we in bij taxi Piedro. We reden naar Terminal de Terreste en namen de bus richting de kust, meer bepaald Puerto Lopez. Onderweg kwamen we prachtige landschappen tegen (zie hieronder), maar de busrit duurde langer dan verwacht. We deden een omweg langs de stad Jipijapa waar we nog eens een half uur pauze namen. Sommige busreizigers konden hier niet mee lachen en deden hun beklach. Bijgevolg reed de bus bij het volgende stuk van de rit een heel stuk sneller, om zijn schade in te halen.

Aangekomen in Puerto Lopez gingen we op zoek naar onze hostal die gereserveerd was voor ons. De hostal was dik in orde. Kamer aan de kant van het strand, proper, een douche en toilet en wat niet onbelangrijk is, een goede matras. Nadat we geïnstalleerd waren trokken we langs het strand op zoek naar iets om te eten, maar eerst kwamen we terecht in een cocktailbar'ke op het strand. 7 cocktails in één bestelling waren ze er niet gewoon, het duurde dan ook een half uur voor we onze bestelling kregen en dan was de serveerster er nog één vergeten.

Nadien lekker iets eten, een bezoekje aan een paar artisanale kraampjes en dan terug naar een cocktailbar op het strand. We zaten in strandzetels en bestelden het eerste rondje. Er zat niet echt een cocktail bij die uitblonk, dus besloten we nog een rondje te bestellen. Iedereen nam een verschillende cocktail en we gaven de cocktails rond. Lore en de meisjes van de Kempen keerden terug naar de hostal, maar Heleen, Nele en ik bleven nog even op het strand ronddwalen op zoek naar een party, maar deze vonden we niet echt.

S'Ochtends stonden we vroeg op, onze boot naar het eiland Isla de la Plata vertrok om 9U20. Voor ons vertrek liepen we nog even over het strand, waar zoals elke ochtend de visvangst werd binnengehaald. Zwaardvissen van meer dan 1meter, tonijnen van 5kilo en tal van andere vissen werden er uitgebreid op het strand tentoongesteld. Hieronder zien jullie de visserbootjes die hun vangst aan land brengen.

Het eiland Isla de la Plata is te vergelijken met de wereldbekende Galapagos, maar dan voor arme toeristen die er geen duizend dollar voor over hebben. Een onbewoond eiland, waar prachtige natuur bewaard is gebleven. Enkel met een erkende gids mag je het eiland betreden en een wandeling maken doorheen het park. We zaten iets minder dan 2uur op de boot terwijl de zon aan het stralen was.

Onderstaande foto: Isla de la Plata

Met een gids maakten we wandeling door dit prachtige eiland. Ik vond het zeer jammer, maar de lange wandeling konden we door één of andere reden niet doen. Prachtige natuur, interessante weetjes van onze gids, stralende zon, een vooral de onvergetelijke natuurlandschappen...

Verschillende vogelsoort, waaronder 'de blauwvoetvogels'.

Na de wandeling doorheen het eiland stapten we terug op de boot en vaarden we even verder om te snorkelen. We waren nog geen 2 min. aan het varen, of er kwamen 2 verrassende verschijningen naast onze boot gezwommen: reuzeschildpadden. Totaal onverwachts zwommen deze 2 schilpadden op hun gemak en met heel veel show rond en onder onze boot. Het deed mij onmiddelijk denken aan de film 'finding Nemo', maar het duurde nog even voor ik besefte dat het echt was.

Na het snorkelen klommen we terug de boot op.

Nadat we gewassen waren, namen we de bus naar Montanita: het surf- en uitgaansparadijs van Ecuador. Toen de bus stopte, geloofde ik mijn ogen niet. Zo een omgeving had ik nog nooit eerder gezien. Zo een groot contrast met de anderen delen van Ecuador dat ik al bezocht heb... Overal klonk er muziek, overal liepen mensen in surfoufit, of in uitgaanskledij. We zochten hostal 'Casa Blanca' en boekte 2 kamer. Snel iets eten, een cocktail drinken en we waren klaar om de discotheka's te verkennen. In de eerste discotheka waar we binnen stapten, werden we onthaald als 'the people fron Belgica' Tientallen keren ging dit gedurende de avond door de microfoon. We kregen dan ook elk een shortje van het huis aangeboden. Nele en Lore stonden op een bepaald moment op het podium bij de band die aan het spelen was: een dancebatlle. Ze moesten het opnemen tegen 2 andere Ecuadoriaanse danseressen. Het zit in de Ecuadorianen hun bloed: Lore en Nele maakten geen schijn van kans tegen deze 2 shakebeesten.

Onderstaande foto: in de discotheka --> Het is er niet de gewoonte van een pintje te bestellen, neen je bestelt een tapinstallatie'ken voor jouw eigen tafel. Misschien een ideen voor bij ons?

Straatbeeld Montanita

Zondagmiddag namen Nele en Lore surflessen. Ik was er eerst niet te zot van, maar nadat ik hen aan het werk gezien had, kreeg ik er ook wel zin in. Wie weet keren we nog een terug naar Montanita en dan probeer ik allesinds ook op een surfplank eens recht te staan.